NAGOYA

Nagoya’ya tek gitme sebebimiz Ghibli Park’tı ve Ghibli Park bizim için gezimiz boyunca en büyük hayal kırıklığıydı. Acaba öncesinde Disneyland gibi bir tema parkına gitmiş olduğumuz için mi böyle düşünüyorum diyordum ama değil, müzesine mi gitsek parkına mı diye o kadar araştırıp yorum okumamıza rağmen yorumlara kanıp parka bilet almıştık. Gidenlere sormak istiyorum; siz Ghibli Park’ın tam olarak neyini sevdiniz? Öncelikle bileti bulmak Totoro’yu ormanda yakalamaya çalışmak gibi, aylar öncesinde birkaç sitede birden bilet almaya çalışanlarla dolu, biz Japonya saatine göre alarm kurup açıldığı gibi Klook’tan almıştık. Zorluk çekmedik ama herkes bizim kadar şanslı değil.

Ben de Studio Ghibli fanıyım, Miyazaki hayranıyım. Parkın bir nostalji alanı olduğunu gidince farkettim. Ama insan en azından bölümleri gezerken o atmosferi yaşamak ve büyülenmek istiyor. Parktaki Ghibli bölgeleri hem çok küçük hem yapılacak aktivite yok. Her alanda hediyelik eşya dükkanı var ve büyük bir turist tuzağı gibi hissettiriyor.

Büyük deponun dışında hiçbir binada video/fotoğraf çekilmesine de izin verilmiyor. Detaylara özen gösterilmemiş, parkın çoğunluğu yürüyüş alanı ve bahçelerden ibaret. Evet tatlı gelen detaylar yok değildi; banklarda veya ağaçlar arasında gizlenen filmlerden detaylar gibi. Kısacası; devasa oyuncaklar, gösteriler veya kalabalık sesler beklemeyin, küçük temasal yapılar, doğanın içine gizlenmiş alanlar bekleyin. Kısacası müzesine gitseydik olurmuş, Nagoya’ya bunun için valiz taşıyıp ekstra bir günümüzü harcayıp otel değişmeye değmedi.

Yine de büyüsü az, temposu yavaş olsa da, kalbimde o tanıdık sıcaklığı hissettim tabi ki. Bazen o sıcaklık dev sahnelerde değil bir orman patikasının kenarındaki küçük bir tabelada saklı olabiliyor.